„— I cóż pan z nimi robi — pytam nieufnie pamiętając ciągle, że ma 75 lat.
— Odważnik dwupudowy podnoszę do góry prawą i lewą ręką. Odważnik półtorapudowy wyciskam pięć — siedem razy. Odważnik pudowy potrafię wycisnąć dwadzieścia razy. Widzę, że pan nie dowierza. Chodźmy na taras, pokażę panu, jakie ćwiczenia wchodzą w skład mojej gimnastyki porannej.
Nad miastem zapada już zmierzch, korony drzew sięgają tarasu, a przede mną stoi siwowłosy dżentelmen w stroju sportowym, obraca hantle i powiada
„Tak zaczyna się mój dzień. Przede wszystkim należy ćwiczyć pracę więzadeł i stawów, żeby nie gromadziły się sole. Jestem już człowiekiem niemłodym, dlatego muszę dbać o stawy.
Wymaga to energicznych ruchów pod różnym kątem, wielo, krotnych obrotów. Potem skłony — to w celu ćwiczenia kręgosłupa. Wiek daje o sobie znać z początku nie zginając kolan zawsze dostaję do podłogi rękami, trzymając hantle. Muszę trochę rozszerzyć nogi. Powoli złączam je, a teraz — stopy razem, do podłogi jednak dostaję. Jeszcze raz, i jeszcze.
Mam zadawnione uszkodzenie jednego kręgu i dysku — zapalenie korzonków nerwowych, jak kto woli. Nie można poddawać się tej paskudnej chorobie, należy stale ćwiczyć kręgosłup. Najlepszym sposobem na to jest obracanie obręczy tułowiem. Proszę popatrzeć — wspaniałe ćwiczenie! Jednocześnie odpoczywam przy tym od hantli. A teraz tą samą obręcz, nazywaną inaczej hulahoop, wykorzystuję zamiast skakanki do skoków. Dobrze rozgrzewam się. Następnie biorę hantle nieco cięższe w takim samym tempie obroty, skłony. Ile czasu upłynęło Czterdzieści minut Czas na ciężary".“(16)